Focus

“Wanneer ik in de natuur ben, ben ik helemaal mezelf. Ik ga er het liefst zoveel mogelijk met mijn fotocamera op uit om dat te fotograferen wat me raakt. Vaak zijn het vogels. Vogels betekenen voor mij vrijheid.” 

Via fotografie in contact.

Marjolein Baijens

Marjolein Baijens vertelt vol passie over de manier waarop ze al fotograferend met mensen in gesprek raakt. “Dan loop ik bijvoorbeeld in Hoek van Holland op de pier met mijn camera als iemand me vraagt wat ik aan het fotograferen ben. Ik vertel dan wat ik doe, wat ik zie en vervolgens raken we in gesprek. Mensen vertellen van alles over zichzelf. Het is verbazingwekkend hoe gemakkelijk ik via mijn camera met mensen in contact kom over wat hen op dat moment in hun leven bezighoudt. Dat raakt me. Het is zo fantastisch mensen te ontmoeten door mezelf te zijn!”

Natuur als redding

“De natuur was voor mij als kind mijn redding. Buiten in de weilanden waar we slootje sprongen was ik vrij. Vrij van de beslommeringen thuis waar een alcoholprobleem voor de nodige spanning zorgde. Thuis was ik voortdurend alert op wat er gebeurde, ik probeerde te voorkomen dat er ruzie zou ontstaan. Mijn aandacht was altijd bij de ander, maar buiten in de natuur was ik daar even vrij van.”

“Later werd Ik lid van een natuurvereniging met een vogelwerkgroep en met excursies in het weekend. Ik leerde met een verrekijker van alles te ontdekken. Ik ging anders kijken en de wil om dat wat ik zag vast te leggen bracht mij bij de fotografie. Om helemaal vrij te zijn ging ik er ook graag met mijn camera alleen op uit.”

“Inmiddels ben ik getrouwd met Madeleine en heb ik allerlei cursussen gevolgd die mijn zelfkennis hebben vergroot. Ik werk nu ‘s ochtends bij een zorgorganisatie voor het vervoer van mensen met een handicap naar hun werkplek. En ‘s middags ga ik er dus graag met mijn fotocamera op uit.” 

“Wat mij het meest treft is dat ik door me helemaal te focussen op dat wat ik wil vastleggen in de natuur, ik me eigenlijk helemaal focus op mezelf. Ik ben helemaal niet bezig met de mensen om me heen. Dat ze me dan toch juist aanspreken vind ik prachtig. Dat mensen geraakt worden door mijn passie, door wat mijn ogen zien door de lens, daar word ik zo blij van!. En als ik dat dan ook nog kan vastleggen en kan delen….  dat maakt me een gelukkig mens.” 

Herkenning in de kuifleeuwerik

Tot slot vraag ik Marjolein waarin ze zich het meest herkent in de natuur.

Kuifleeuwerik

“Ik herken mij het meest in een vogel, in de kuifleeuwerik. Toen ik op Cyprus dit mooie vogeltje bewonderde kwam het volgende in me op: Ik voel me onafhankelijk en zelfverzekerd. Ik hoef niks, ik heb de tijd aan mezelf dus ik heb geen haast. Ik ben wie ik ben en zorg goed voor mezelf. Daarbij ervaar ik rust en voel ik me vrij. Met een open blik kijk ik de wereld in.”

Meer foto’s

Foto’s van Marjolein kun je zien op Instagram


4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *